UML i jego metodologia

UML i jego metodologia:

• wspomaga modelowanie dziedziny problemowej stanowiącej przedmiot projektowanego systemu
• dostarcza szeregu pojęć, modeli, diagramów, języka, technik i sposobów postępowania
• jest wykorzystywana do projektowania logicznego czy fizyczneg
• ustala fazy realizacji projektu i dla każdej z faz wyznacza:
• rolę uczestników procesu
• scenariusze postępowania
• reguły przechodzenia do następnej fazy
• modele, które powinny być wytworzone
• dokumentację, która powinna powstać
• notację, którą należy używać

Proces projektowania systemu informacyjnego polega na kolejnym tworzeniu następnych modeli.





Podczas projektowania SI ważną rolę odgrywa notacja:

• służy do dokumentowania wyników poszczególnych faz projektu, zarówno pośrednich jak i końcowych
• wspomaga ludzką pamięć i wyobraźnie
• ułatwia komunikację zarówno między członkami zespołu projektowego jak i między zespołem a klientem
• należy wybrać właściwą notację !!!

Obiekt - podstawowe pojęcie w podejściu obiektowym. Obiekt reprezentuje sobą konkretny pojedynczy byt.
Każdy ma:

• identyfikator (nazwę)
• stan (wartości atrybutów obiektu)
• zachowanie (operacje obiektu)

Zachowanie może zmienić stan obiektu, od którego pochodzi i/lub stany innych obiektów.
Klasa – reprezentuje zbiór obiektów, które dzielą strukturę i wspólne zachowanie.
Klasa a obiekt:

• operacje i atrybuty są definiowane jednorazowo ( w klasie)
• o obiektach, które należą do danej klasy, mówi się że są instancjami tej klasy
• instancje te zawierają określone własne wartości atrybutów klasy
• współdzielą one operacje klasy. Zachowanie tych instancji jest więc jednolite

Enkapsulacja – technika, w której dane są przechowywane razem z operacjami jakie można na nich wykonać.
Polimorfizm – technika, w której ukrywa się szczegóły implementacji we wspólnym interfejsie. Upraszcza komunikację pomiędzy obiektami.
Związki między klasami a obiektami:

• zależności – wykorzystanie pierwszego obiektu przez drugi
• generalizacji – relacja między jedną klasą a klasami, które są jej udoskonalonymi wersjami. Klasa udoskonalona to nadklasa, a każda jej wersja to podklasa. Podklasa dziedziczy cechy nadklasy
• asocjacyjny związek – oznacza grupę więzi o wspólnej strukturze i znaczeniu.

Typu asocjacji:

• 1 do 1 – jedna więź w danym związku
• 1 do wielu – wiele więzi w danym związku
• wiele do wielu

Specjalne typy asocjacji:

• agregacja – relacja typu całość-część. Jest to relacja antysymetryczna. Oznacz to, że element całości zawiera elementy części, lecz element części nie mogą zwierać elementu – całości.
• kompozycja – silniejsza forma. W kompozycji żaden element-część nie może być dzielony. Dlatego z chwilą zniszczenia elementu-całości ulega zniszczeniu element-część.

Czym jest UML: język do specyfikacji, wizualizacji, konstrukcji i dokumentowania projektów związanych z systemami informacyjnymi intensywnie wykorzystującymi oprogramowanie, a także do modelowania biznesowego wszelkich innych systemów.
Zapewnia:

• semantykę i notację
• semantykę adresującą określone aspekty modelowania, które są przewidziane w przyszłości.
• mechanizmy rozszerzalności, tak aby poszczególne zespoły projektowe mogły rozszerzyć język dla potrzeb ich aplikacji przy zmniejszonym wysiłku
• semantykę ułatwiającą wymianę danych z narzędziami CASE

DIAGRAMY

• strukturalne
• diagramy klas – wykorzystuje klasy i ich relacje
• diagramy komponentów – komponenty składające się na aplikację
• behawioralne
• diagramy przypadków użycia – pokazuje w jaki sposób aktorzy mogą wykorzystywać system
• diagramy sekwencji – kolejność w czasie wysyłanych komunikatów pomiędzy różnymi obiektami w systemie
• diagramy aktywności – akcje wykorzystywane przez system
• inne
• diagramy obiektów – statyczna struktura systemu wykorzystująca obiekty (instancje) i ich relacje
• diagramy współpracy – przepływ komunikatów między obiektami. Obrazuje sposób współpracy grupy obiektów w celu zrealizowania określonego celu
• diagramy stanów – obrazują stany w których obiekt może się znaleźć w czasie jego istnienia
• diagramy wdrożeniowe – architektura systemu, sposób rozmieszczenia komponentu