Właściwe uwzględnienie czynnika ludzkiego stanowi istotę antropocentrycznego podejścia do nowoczesnego projektowania SI.








![]() |

Komputery, które miały przynieść strumienie informacji, zalewają nas potopem danych. Tymczasem dane to jeszcze nie informacja, a informacja to jeszcze nie wiedza.

Współczesne organizacje posiadają
często bardzo duże zasoby danych zbieranych z różnorodnych źródeł w firmie.
Jednak duże zasoby danych nie
świadczą o tym, iż firma jest bogata w wiedzę.
Dane są to tylko nieprzetworzone
fakty, liczby, zakodowane zdarzenia.
Dopiero ich odpowiednia analiza i przetworzenie czyni z nich użyteczne informacje.
Na etapie tym zgromadzone dane powinny być odpowiednio wyselekcjonowane,
zanalizowane oraz zaprezentowane. Informacje powstałe w ten sposób mogą być już
wykorzystane do podejmowania decyzji, jednak nie powiększają jeszcze zasobów wiedzy.
Główną rolą informacji jest zmiana sposobu, w jaki odbiorca postrzega pewne
rzeczy oraz wpływ na jego osąd i zachowanie, co korzystnie odróżnia ją od
danych. Dopiero właściwe uporządkowanie informacji poprzez użytkownika
dysponującego już pewnymi zasobami wiedzy oraz doświadczenia powoduje powstanie
wartości dodanej, to jest nowej wiedzy.
Komputery mogą i powinny ten proces wspomagać.
Pozornie proste i naturalne pojęcie informacji jest w istocie bardzo złożone.


Odnosi się do wiedzy o faktach
Na przykład:
Wiedza w znaczeniu tej kategorii jest prawie tożsama z informacją, która może być przesłana za pomocą danych i bitów.
Odnosi się do praw zachodzących w naturze, umyśle człowieka oraz w społeczeństwie. Szczególnie istotna jest w dziedzinach gospodarki takich jak przemysł elektroniczny, chemiczny. Przyśpiesza postęp techniczny.
Kategoria ta odnosi się do umiejętności ludzi, zespołów. Wskazuje na sposób wykonania konkretnych zadań, czynności.
Kategoria ta wskazuje, jakie są zdolności i wiedza
poszczególnych jednostek wykonujących przydzielone zadania.
W literaturze można jeszcze spotkać następujące kategorie:

Wiedza charakteryzuje się czterema cechami, które odróżniają ją od tradycyjnych zasobów.
Cecha ta nadaje wiedzy priorytetowe miejsce pośród pozostałych zasobów. Ma ona strategiczne znaczenie dla funkcjonowania współczesnych przedsiębiorstw. Warunkuje ona także w znacznym stopniu ich pozycję na rynku. Często jej umiejętne wykorzystanie przyczynia się do efektywnego zarządzania pozostałymi zasobami, a przez to również do osiągania celów organizacji.
Cecha ta wskazuje, iż wiedzy, jako jedynego zasobu, nie ubywa w miarę jej wykorzystywania. Jednocześnie im częściej jest używana jej wartość ulega zwiększeniu. Wraz ze wzrostem ilości dostępnej wiedzy pojawia się często efekt synergii. Zjawisko to polega na tym, iż w trakcie jej przekazywania dowolnej liczbie osób nie tylko nie traci ona swej wartości, ale często jest rozwijana o nowe elementy powstałe w czasie tego procesu.
Cecha ta powoduje, iż ta sama dostępna wiedza może być wykorzystywana przez wiele jednostek w tym samym czasie i wielu miejscach jednocześnie. Posiadanie wiedzy nie daje pewności, iż organizacja jest jedynym podmiotem, który nią włada i może ją wykorzystać. Istotą zdobycia i utrzymania przewagi konkurencyjnej jest użycie wiedzy zanim zrobi to konkurencja.
Zgodnie z nią nie ma ścisłej zależności pomiędzy ilością posiadanej wiedzy a korzyściami wypływającymi z jej wykorzystania. Duże zasoby wiedzy nie przesądzają o wiodącej pozycji organizacji na rynku, jednakże często przyczyniają się do jej zdobycia. Decydująca jest tutaj umiejętność jej odpowiedniego wykorzystania.
Konieczność używania systemów informatycznych przy korzystaniu z danych, informacji i wiedzy jest spowodowana trzema przyczynami


Ważna jest przy tym problematyka zarządzania wiedzą





Główną zaletą zastosowania komputera jest możliwość użycia
go do przetworzenia danych do
takiej postaci, by mogły być podstawą podejmowania decyzji


Przy projektowaniu ważne jest sprawne pozyskiwanie wiedzy i sprawne jej wykorzystywanie





















Użycie właściwych metod EDI jest jednym z głównych sposobów zapewniania sobie sukcesu przy wdrażaniu technik informatycznych do systemów informacyjnych.


Zadania większości systemów informacyjnych i informatycznych wiążą się z komputerowym wspomaganiem procesu zarządzania przedsiębiorstwem





Są to systemy zorientowane na bieżącą ewidencję działalności gospodarczej obiektu oraz na obsługę transakcji. Przykładami mogą być systemy: ewidencji sprzedaży, rachunkowości i kosztów, gospodarki środkami trwałymi, gospodarki materiałowej, ewidencji środków finansowych, ewidencji zatrudnienia, ewidencji płac itp. Ze względu na to, że informacje dostarczane są przez tego typu systemy z dużym opóźnieniem mają one małą przydatność dla potrzeb zarządzania.
Są to systemy zapewniające firmie efektywne gromadzenie danych, organizacją ich przepływu i sprawnego dostępu do danych z wykorzystaniem dużych systemów komputerowych. Działają one w oparciu o bazy danych, które w prosty sposób przetwarzają a wyniki prezentują w postaci raportów. Przykładami są tutaj między innymi systemy: finansowo-księgowe, kadry-płace, gospodarka magazynowa.
Są to systemy, których głównym zadaniem jest wspomaganie podejmowania decyzji strategicznych i taktycznych. W systemach tych zastosowano bazy metod, które ukierunkowane są na podejmowanie decyzji z częściowo lub słabo ustrukturalizowanymi problemami. Do podstawowych obszarów wspomaganych przez te systemy zalicza się: planowanie działalności gospodarczej, inwestycje, zaopatrzenie, sprzedaż wyrobów i usług, gospodarka finansowa.
W systemach tych wymagana jest realizacja kilku poziomów integracji:
Do Zintegrowanych Systemów
Informatycznych cieszących się ogromnym powodzeniem zalicza się systemy klasy
ERP (Enterprise Resource Planning- Planowanie Zasobów Przedsiębiorstwa). Definiuje
się je, jako systemy optymalizujące procesy biznesowe zarówno wewnętrzne w
firmie (banku), jak i zachodzące w najbliższym jego otoczeniu, dzięki
zastosowaniu gotowych narzędzi pozwalających automatyzować wymianę danych
z kooperantami w całym łańcuchu logistycznym.
Są to systemy pozwalające skupić uwagę raczej na ogólnym, sprawnym działaniu firmy, niż na optymalizacji decyzji. Służą temu rozbudowane systemy zapytań oraz indywidualizacja przedstawionych raportów i narzędzi komunikacji z systemem. Dostarczają informacji głównie kierownictwu najwyższego szczebla.
Określane są często jako
komputerowe systemy rozwiązujące problemy z wykorzystaniem opisu
(reprezentacji) wiedzy i procesu rozumowania. Systemy te generują swoje decyzje
w oparciu o bazy wiedzy i mechanizmy sztucznej inteligencji. Dzięki temu mogą
tworzyć różnorodne modele sytuacji decyzyjnej,
uwidaczniać otrzymane rozwiązania
i objaśniać je. Do rozstrzygania problemu posługują się programami
zawierającymi tzw. reguły heurystyczne, które odzwierciedlają wiedzę ekspertów
dziedzinowych.
Są to systemy uczące się na podstawie własnego doświadczenia. Podstawowymi narzędziami SSI są obecnie tzw. sieci neuronowe, które składają się ze sztucznych neuronów przetwarzających sygnały wejściowe w pojedynczy sygnał wyjścia. Zbiory połączonych neuronów tworzą sieć, której struktura i organizacja jest rezultatem uczenia się oraz gromadzenia doświadczeń. Mogą wspomagać podejmowanie decyzji w wielu dziedzinach: usługi finansowe, marketing, analiza procesu produkcji itp.





