Dominacja. Cecha ta nadaje wiedzy priorytetowe miejsce pośród pozostałych zasobów. Ma ona strategiczne znaczenie dla funkcjonowania współczesnych przedsiębiorstw. Warunkuje ona także w znacznym stopniu ich pozycję na rynku. Często jej umiejętne wykorzystanie przyczynia się do efektywnego zarządzania pozostałymi zasobami, a przez to również do osiągania celów organizacji.
Niewyczerpalność. Cecha ta wskazuje, iż wiedzy, jako jedynego zasobu, nie ubywa w miarę jej wykorzystywania. Jednocześnie im częściej jest używana jej wartość ulega zwiększeniu. Wraz ze wzrostem ilości dostępnej wiedzy pojawia się często efekt synergii. Zjawisko to polega na tym, iż w trakcie jej przekazywania dowolnej liczbie osób nie tylko nie traci ona swej wartości, ale często jest rozwijana o nowe elementy powstałe w czasie tego procesu.
Symultaniczność. Cecha ta powoduje, iż ta sama dostępna wiedza może być wykorzystywana przez wiele jednostek w tym samym czasie i wielu miejscach jednocześnie. Posiadanie wiedzy nie daje pewności, iż organizacja jest jedynym podmiotem, który nią włada i może ją wykorzystać. Istotą zdobycia i utrzymania przewagi konkurencyjnej jest użycie wiedzy zanim zrobi to konkurencja.
Nieliniowość. Zgodnie z nią nie ma ścisłej zależności pomiędzy ilością posiadanej wiedzy a korzyściami wypływającymi z jej wykorzystania. Duże zasoby wiedzy nie przesądzają o wiodącej pozycji organizacji na rynku, jednakże często przyczyniają się do jej zdobycia. Decydująca jest tutaj umiejętność jej odpowiedniego wykorzystania.