Istotą metody Scrum jest adaptacyjny, samoorganizujący się proces wytwarzania oprogramowania. Nazwę zapożyczono ze strategii gry w rugby. Scrum jest w istocie techniką zarządzania projektem informatycznym, utworzoną na podstawie doświadczeń w realnych projektach. Koncentrując się na zadaniach zarządzania pozostawia wolny wybór w wyborze technik prowadzenia prac programistycznych. Zakłada jednakże ewolucyjny styl tworzenia oprogramowania. Podstawę adaptacyjności w Scrum stanowi założenie, że rozwój oprogramowania zachodzi w niestałych warunkach, na które składają się: nieprzewidywalne zmiany w wymaganiach, terminach, zasobach oraz dostępnych technologiach, wobec czego sam proces tworzenia oprogramowania jest złożony i nieprzewidywalny. Scrum zastosowane w praktyce, jak twierdzą twórcy, jest w stanie usprawnić stosowane metody produkcji oprogramowania, bo przewiduje częste działania zarządcze skupiające się na identyfikowaniu problemów i przeszkód w pracach inżynieryjnych.
Proces Scrum podzielony jest na trzy główne etapy: