Obecnie najczęściej wykorzystywane systemy informacyjne w dziedzinie ekonomii i zarządzania ukierunkowane są głównie na usprawnianie zarządzania w celu lepszego zaspokajania potrzeb wszystkich uczestników procesów gospodarczych.

Najważniejsze kierunki innowacji wprowadzanych w systemach informacyjnych oparte są o wymagania:

•integracji systemów, danych i procesów,

•unifikacji funkcji cząstkowych systemów,

•zwiększania dostępności do bazy danych dla wszystkich komórek organizacyjnych,

•upowszechniania nowoczesnych sposobów prezentacji danych (wizualizacji) dla celów wspomagania ich analizy,

•doskonalenia procesów podejmowania decyzji i ich przekazywania,

•zmierzania do budowy modułowej i otwartości całego systemu,

•zapewnienia kompleksowego charakteru funkcjonalnego całego systemu,

•stałego podnoszenia zaawansowania merytorycznego i technologicznego,

•zmierzania do elastyczności funkcjonalnej i strukturalnej,

•zapewnienia stałej zgodności ze zmieniającymi się elementami otoczenia systemowego, a zwłaszcza z aktualnym stanem prawnym, ewoluującym zgodnie z przyjętymi procedurami legislacyjnymi.

Ekonomiczne systemy informacyjne są projektowane i realizowane w taki sposób, aby dane przetwarzane przez ów system były bezpieczne i na każdym jego etapie chronione.

Dlatego też w jak największym stopniu musi być zapewniona poufność i integralność wszelkich danych posiadanych przez system, a dostępność do danych zawartych w systemie powinna być zgodna z przyjętą hierarchią haseł i przywilejów dostępu.

Mimo wielu lat rozwoju ryzyko prowadzenia projektów informatycznych nadal jest duże.

W USA rozwój oprogramowania pochłania rocznie 250 mld dolarów rocznie, w postaci około 175 tys. projektów informatycznych.

Badania Standish Group dla rynku Amerykańskiego dowodzą, że 31% z tych projektów jest przerywanych na jednym
z etapów pośrednich, zaś 52% projektów przekracza planowany budżet. Typowy system informatyczny jest droższy niż planowano o średnio 89%.

Dlatego niezbędna jest właściwa metodologia projektowania i wdrażania systemów informatycznych.

Stosowną metodologię dostarcza głównie inżynieria oprogramowania.